HDMI-CEC (High-Definition Multimedia Interface – Consumer Electronics Control) is een protocol dat is ontworpen om meerdere apparaten die via HDMI zijn aangesloten te bedienen met één afstandsbediening. Het wordt voornamelijk gebruikt om verschillende apparaten die op een televisie zijn aangesloten, zoals soundbars en streamingapparaten, te bedienen.
Ondanks het gebruiksgemak is HDMI-CEC een relatief eenvoudige en verouderde technologie die slechts een beperkt aantal opdrachten ondersteunt. Veel van deze opdrachten zijn inmiddels verouderd of worden nauwelijks nog gebruikt. Een van de meest gebruikte functies is het automatisch inschakelen van alle apparaten wanneer het hoofdapparaat wordt ingeschakeld. Wanneer bijvoorbeeld de televisie wordt aangezet, worden de soundbar en het streamingapparaat automatisch ook ingeschakeld. Tijdens het kijken kunnen functies zoals pauzeren, het aanpassen van het volume en het vooruit- of terugspoelen van video’s worden bediend met de afstandsbediening van de televisie.
Geschiedenis van HDMI CEC
De standaard Consumer Electronics Control (CEC) ontstond in de jaren tachtig, toen videorecorders en audiosystemen steeds populairder werden. Destijds was het gebruikelijk om een videorecorder op een televisie aan te sluiten en een luidsprekersysteem te gebruiken om de geluidskwaliteit te verbeteren. De introductie van de SCART-connector betekende een revolutie op dit gebied doordat meerdere aansluitingen, die voorheen nodig waren om televisies, videorecorders en audioapparatuur met elkaar te verbinden, werden samengebracht in één multifunctionele aansluiting. Dit leidde ook tot de ontwikkeling van een besturingsprotocol waarmee meerdere apparaten met één afstandsbediening konden worden bediend.
Met de overstap naar HDMI-aansluitingen werd het CEC-protocol geïntegreerd in deze nieuwe digitale standaard, waardoor de bediening van apparaten verschoof van analoge naar digitale verbindingen. Omdat ondersteuning voor CEC echter niet verplicht was, verschilde de implementatie per fabrikant. Simpel gezegd werden niet alle opdrachten ondersteund; veel soundbars ondersteunden bijvoorbeeld alleen in- en uitschakelen en volumeregeling.
Voorbeeld van HDMI CEC-gebruik en ondersteunde opdrachten
HDMI CEC (Consumer Electronics Control) maakt het mogelijk om meerdere apparaten te bedienen met één afstandsbediening. In feite kan één apparaat opdrachten verzenden naar andere aangesloten apparaten.
Stel bijvoorbeeld dat u een televisie hebt, een streamingapparaat zoals Roku of Chromecast dat is aangesloten op een HDMI-poort van de televisie, en een AV-receiver of soundbar die is aangesloten op een andere poort met de aanduiding HDMI ARC (eARC). Wanneer HDMI CEC op al deze apparaten is ingeschakeld, kunnen ze als één geïntegreerd systeem functioneren. Het inschakelen van één apparaat kan automatisch ook de andere apparaten inschakelen. U kunt bijvoorbeeld Alexa vragen om de televisie aan te zetten, waarna ook de soundbar en Chromecast worden ingeschakeld. Vervolgens kunt u het streamingapparaat en het volume van de soundbar bedienen met de afstandsbediening van de televisie.
Om HDMI CEC te gebruiken, moet aan bepaalde voorwaarden worden voldaan. De HDMI-kabel moet CEC ondersteunen en een speciale ader bevatten voor het verzenden van CEC-signalen. Sommige goedkope HDMI-kabels bevatten deze ader niet om productiekosten te besparen. Daarnaast moet elk apparaat binnen het systeem HDMI CEC ondersteunen en moet de functie zijn ingeschakeld.
Ondersteunde opdrachten
Hoewel de HDMI-CEC-specificatie een groot aantal opdrachten bevat, implementeren fabrikanten vaak slechts een deel daarvan. Daardoor is compatibiliteit tussen apparaten van verschillende merken niet altijd gegarandeerd.
One Touch Play zorgt ervoor dat een apparaat de televisie automatisch naar de juiste ingang schakelt wanneer het afspelen begint. Wanneer bijvoorbeeld een film op een Fire TV Stick wordt gestart, kan de televisie automatisch overschakelen naar de bijbehorende HDMI-ingang.
System Standby beheert de energiestatus van apparaten. Wanneer de televisie wordt ingeschakeld, kunnen een soundbar, AV-receiver of streamingapparaat automatisch worden ingeschakeld. Wanneer de televisie wordt uitgeschakeld, kunnen alle aangesloten apparaten in de stand-bymodus worden gezet.
Preset Transfer werd ontwikkeld om kanaalinstellingen van de ene televisie naar de andere over te dragen. Deze opdracht is tegenwoordig grotendeels verouderd en wordt zelden nog in moderne apparaten geïmplementeerd.
One Touch Record maakte het mogelijk om de inhoud die op het televisiescherm werd weergegeven op een opnameapparaat op te nemen. Deze functie is vrijwel verdwenen, omdat moderne televisies vanwege auteursrechtelijke beperkingen zelden directe opname ondersteunen.
Timer Programming was oorspronkelijk bedoeld voor het plannen van televisieopnamen, maar kan ook worden gebruikt om apparaten automatisch op vooraf ingestelde tijden in te schakelen.
System Information stelt apparaten in staat elkaar te identificeren, configuratiegegevens uit te wisselen en adressen binnen het HDMI-netwerk te bepalen.
Deck Control maakt het mogelijk dat één apparaat de afspeelfuncties van een ander apparaat bestuurt, waaronder afspelen, pauzeren, stoppen, vooruitspoelen en terugspoelen. Deze functie wordt vaak gebruikt met Blu-ray-spelers en mediaspelers.
Tuner Control stelt een apparaat in staat de tuner van een ander apparaat te bedienen. Zo kan de afstandsbediening van de televisie bijvoorbeeld worden gebruikt om zenders te wisselen op een kabel- of satellietontvanger.
OSD Display maakt het mogelijk om de menu-interface van een aangesloten apparaat op het televisiescherm weer te geven.
Remote Control Pass Through geeft afstandsbedieningsopdrachten van het ene apparaat door aan een ander apparaat binnen het HDMI-CEC-systeem.
OSD Device Name Pass Through verzendt de naam van een aangesloten apparaat zodat deze op de televisie kan worden weergegeven.
Audio Control maakt het mogelijk het volume van een soundbar, AV-receiver, geïntegreerde versterker of voorversterker te regelen met de afstandsbediening van een ander compatibel apparaat binnen het systeem.
De daadwerkelijke implementatie van HDMI-CEC-opdrachten verschilt aanzienlijk per fabrikant. In de praktijk ondersteunen de meeste apparaten alleen de meest gebruikte functies, zoals automatische stroomregeling, het wisselen van ingangen en volumeregeling. Door deze verschillen bieden apparaten van verschillende merken vaak slechts gedeeltelijke HDMI-CEC-compatibiliteit.
HDMI CEC en merknamen van fabrikanten
De introductie van HDMI CEC in 2007 vond plaats in een periode waarin televisiefabrikanten weinig belangrijke nieuwe technologieën hadden om te promoten. Om deze functie aantrekkelijker te maken voor consumenten, besloten veel bedrijven HDMI CEC onder hun eigen merknamen te vermarkten. Hierdoor ontstond de indruk dat zij unieke functies aanboden die verder gingen dan de standaard zelf.
Samsung bracht HDMI CEC bijvoorbeeld op de markt als Anynet+, terwijl Sony de naam BRAVIA Sync introduceerde. Andere fabrikanten volgden dezelfde aanpak en gaven de technologie hun eigen merknaam, hoewel deze allemaal gebaseerd waren op dezelfde HDMI-CEC-standaard.
Enkele van de bekendste merknamen voor HDMI CEC zijn:
- Samsung — Anynet+
- Sony — BRAVIA Sync
- LG — SimpLink
- Panasonic — VIERA Link
- Toshiba — Regza Link
- Sharp — Aquos Link
- Philips — EasyLink
- Pioneer — Kuro Link
- Hitachi — HDMI CEC
- Mitsubishi — NetCommand for HDMI
- Onkyo — RIHD (Remote Interactive over HDMI)
Hoewel deze namen de indruk konden wekken dat elke fabrikant zijn eigen technologie had ontwikkeld, was dat niet het geval. De verschillende namen waren voornamelijk een marketingstrategie die bedoeld was om producten te onderscheiden in de zeer competitieve televisiemarkt.
